Het is één van de parels van Zuid-Limburg: Auberge De Smockelaer, gelegen op een steenworp van de Belgische grens. Deze authentieke locatie is al sinds jaar en dag een zeer geliefde en bekroonde trainingslocatie. Goede wijn behoeft geen krans, zou je zeggen. Maar wie is de drijvende kracht achter deze succesvolle locatie? MicePro sprak met Maurice Loo, geboren en getogen in Zuid-Limburg over gastvrijheid, ondernemen en zijn liefde voor zijn geboortestreek.
De wieg van Maurice (1970) stond in Epen, één van de vele kleine dorpen in het heuvelland. Zijn ouders hadden een groente- en fruitbedrijf aan huis. Uit school hielp Maurice geregeld mee en het ondernemerschap heeft hij dan ook van jong af aan meegekregen.
Naar Tilburg en terug Na zijn middelbareschooltijd verliet Maurice Zuid-Limburg om in Tilburg bedrijfseconomie te gaan studeren. Zijn studie rondde hij met succes af en hij ontmoette in Monique de liefde van zijn leven en zij gaf hem haar ja-woord. Maurice maakt een mooie carrièrestart bij Philips, waarbij hij zijn managementtalenten verder kon ontwikkelen.
En toch ontbrak er iets.
Toen hun oudste zoon geboren was, ervoer Maurice een zekere heimwee. De binnenstad van Tilburg was leuk en het werk bij Philips was veelbelovend, maar Maurice voelde dat hij toch eigenlijk wel heel graag terug naar Zuid-Limburg wilde: “Het leven lachte me toe, maar ik wilde toch heel graag terug naar ‘huis’ en ik wilde dat ‘thuisgevoel’ ook heel graag aan mijn kinderen meegeven.
Van ruïne naar toplocatie In zijn schooltijd kwam Maurice dagelijks langs een boerderijruïne op een prachtige plek in het zicht van de Belgische grens. Maurice en Monique kwamen op het idee om hier een gastvrije locatie van te maken, waar mensen zich net zo thuis zouden kunnen voelen als zijzelf. “Ik ben eerst eens om me heen gaan kijken om te zien waarin wij ons zouden kunnen onderscheiden,” vertelt Maurice. “Het moest een plek worden waar het aan niets ontbreekt en waar mensen zich echt thuis kunnen voelen en het moest een plek zijn waar ook zakelijke gasten zouden kunnen vergaderen. Met het oog hierop kwam Maurices werkervaring bij Philips natuurlijk van pas.
De vervallen boerderij veranderde van een ruïne in een prachtige locatie, die van alle gewenste faciliteiten is voorzien. Er zijn diverse aangename vergaderruimtes met audiovisuele faciliteiten en prettige kamers, waar je comfortabel kunt overnachten.
Het thuisgevoel betekent voor Maurice ook een goede samenwerking met leveranciers uit de eigen streek. Dat is heel letterlijk het geval: “Het vlees dat wij serveren, is afkomstig van de boerderij van de buren en veel groente komt zelfs uit de eigen tuinen of van bedrijven uit de directe omgeving. “We houden de lijnen kort. Je kunt het duurzaam noemen, maar het is eigenlijk heel simpel. We versterken elkaar.”
Groeien De formule van Auberge De Smockelaer sloeg aan: “Veel bedrijven wisten ons meteen te vinden en het aantal aanvragen bleef binnenstromen. En ook veel toeristen waarderen onze locatie. Het is altijd gezellig druk.” Dat had ook een keerzijde: Maurice moest vaak nee zeggen en dat vindt hij ook nu nog
lastig. “We hebben daarom gekozen voor een gecontroleerde groei. Naast Auberge De Smockelaer zijn er nog enkele andere locaties in de nabije omgeving waar Maurice in heeft geïnvesteerd. Zo werd in Teuven, net over de grens in de Voerstreek, het voormalige gemeentehuis opgeknapt: La Mairie. Maurice: “Ik hou erg van oude panden met een verhaal. En je zou kunnen zeggen dat wij mensen de gelegenheid geven een hoofdstuk aan dit verhaal toe te voegen.”
Zo groeide een droom van Muarice en Monique uit tot een locatie waar anderen hun dromen waar kunnen maken.
