“Ik geloof in de wilskracht van mensen”
Veel mensen in de MICE-branche zijn begonnen op een hotelschool of andere horecagerelateerde opleiding. Zo niet Edwin Polman. De gedreven directeur van Buitengoed Fredeshiem maakte als het ware een grote omweg om uiteindelijk toch zijn wens in vervulling laten gaan: een mooie locatie uitbouwen tot een professionele, gastvrije plek voor zakelijke gasten. Op basis van wilskracht en mooie uitdagingen is het hem gelukt.
Edwin Polman (1991) wilde altijd al in de hotellerie, maar zijn ouders wisten dit aanvankelijk succesvol uit zijn hoofd te praten. Edwin volgde een lerarenopeiding, maar is uiteindelijk nooit voor de klas komen te
staan. In plaats daarvan werkte hij enkele jaren als instructeur bij KNGF Geleidehonden.
Twee keer Van der Valk
Uiteindelijk kwam Edwin toch in de hotellerie terecht. Toen de dertig in zicht kwam, maakte hij de
overstap naar Van der Valk Hotel Breukelen. Hier werd hij medewerker in de bediening. Dat beviel hem
goed en al na een jaar solliciteerde hij voor de functie van restaurantmanager bij Van der Valk Exclusief Hotel Emmeloord. Hier stimuleerde hij een moderniseringsslag. Hierbij zorgde hij ervoor dat medewerkers niet alleen deden waar ze voor waren aangesteld, maar ook werk oppakten dat niet direct gerelateerd was aan hun functieomschrijving. En dat deed hij zelf ook. Als er even niets te doen was en het toilet had een poetsbeurt nodig, dan deed hij dat gerust zelf even. “Ik ga niet zitten wachten totdat iemand het toilet schoon komt maken op een moment dat ik zelf in de gelegenheid ben dat te doen en een ander op dat moment niet.”
Ook op het gebied van uiterlijk werden er veranderingen doorgevoerd. “Een nette tatoeage mag gewoon zichtbaar zijn,” aldus Edwin.
Edwin is ervan overtuigd dat een opleiding niet allesbepalend is. “Als je serieus de wil hebt om je doel
te bereiken, dan is de vooropleiding niet doorslaggevend. Ik geloof oprecht in de wilskracht van mensen.
Als je maar wilt investeren in jezelf.”
Naar Steenwijk
De carrière van Edwin kreeg een nieuwe wending toen er een vacature bij Buitengoed Fredeshiem ontstond. Hij kreeg er de functie van operations manager en ook hier luidde hij de modernisering in. Buitengoed Fredeshiem komt voort uit de doopsgezinde traditie. Dat typeert de open sfeer. “Vanuit deze traditie is Fredeshiem een locatie waar mooie gesprekken ontstaan,” vertelt Edwin. “Juist dit persoonlijk contact wordt door gasten zeer gewaardeerd en vormt één van de pijlers van onze locatie.” En inmiddels is Edwin directeur van Fredeshiem.
Hij typeert Fredeshiem niet als de modernste locatie, maar wel een hartelijke en open locatie, waar iedereen zich thuis kan voelen. “We geven heel duidelijk aan wat we wel en ook wat we niet kunnen betekenen voor een gast.” Deze openheid en gemoedelijkheid is gebleven, terwijl er tegelijkertijd wel meer op commerciële activiteiten is ingezet. “We hebben de oorspronkelijke sfeer behouden en de organisatie uitgebouwd tot een volwaardig bedrijf – echter wel zonder winstoogmerk, want Fredeshiem is een stichting. Dit betekent dat niet de winst naar een eigenaar vloeit, maar dat elke verdiende euro kan worden geïnvesteerd in de locatie zelf. Zo werken we met plezier met elkaar en voor onze gasten.”
Toekomst
Edwin is nog lang niet klaar bij Fredeshiem. “We beschikken over veel grond en daar kunnen we nog van
alles mee doen. Zelf denk ik bijvoorbeeld aan yoga in concert of vergaderen in het bos of met sportieve activiteiten. Je zou er zelfs een zeskamp kunnen organiseren. Vergaderen is tenslotte al heel lang niet meer
het afwerken van een agenda op papier.”
Wat de toekomst ook brengen moge, Fredeshiem zal altijd een locatie blijven waar men tot rust kan komen. “En in die rust komen mensen tot de kern,” besluit Edwin. “En ook hier geldt: als je het wilt en erin investeert, kom je tot de kern.”
